HOME OF FOOTBALL 

  v.v. Stedum
Sportpark v.v. Stedum
Bedumerweg 6

9921 PL Stedum

Tel. : (0596) 551670
  

Nieuws van v.v. Stedum

Stedum 3 bedwingt de Pekelder Roegbainders met hangen en wurgen.

Posted by v.v. Stedum on October 12, 2021 at 1:50 AM

Het was zaterdag 9 oktober. De maanden vliegen al weer voorbij, maar nu pas stond onze tweede competitiewedstrijd op het programma. Dit keer wederom een onbekende tegenstander voor ons. Zelf kon ik me nog herinneren ooit, in de tijd dat een aantal van ons nog in het eerste elftal speelde, een oefenwedstrijd gespeeld te hebben tegen de club die vandaag op bezoek kwam in Stedum: Damacota.

 

Het vierde elftal van de ploeg uit Nieuwe Pekela bleek in de afgelopen weken regelmatig wat dames binnen de gelederen te hebben, mocht men wat krap in de spelers zitten. De hele week werd dan ook reikhalzend uitgekeken of dat deze zaterdag ook het geval zal zijn. Het deed Hergen nog even twijfelen om (hij had reeds afgezegd voor deze middag) toch wel aanwezig te zijn. Onderzoek op de vrijdagavond leverde echter op dat Damacota 2 deze zaterdag vrij zou zijn. Het kon dus wel eens een zware middag worden, gezien de jonge koppies op voetbal.nl

 

Damacota komt uit Nieuwe Pekela. Voor zover ik mij kan heugen, ik kom nog maar net kijken in het derde, zal dit de verste uitwedstrijd worden die we in jaren gaan spelen. Gelukkig vandaag eerst een thuiswedstrijd tegen de blauw-witte brigade. De club draait al wat jaartje mee, het werd opgericht in 1948. Eerst was het de bedoeling om de club ‘Always Ready’ te noemen, maar dit voorstel werd uiteindelijk afgewezen. En dat kan ik me heel goed voorstellen. Ik zou mezelf ook niet aanmoedigend langs de lijn zien staan met “Pep mekaar nog eem op Always Ready!” In tweede instantie werd dus gekozen voor de naam Damacota, door de bedenkers samengesteld uit de beginletters van vier toenmalige lutherse (jeugd)verenigingen, te weten David, Maria, Concordia en Tabitha. Damacota klinkt ook veel lekkerder met Gronings accent dan Always Ready toch?

 

Gelukkig duurt het nog even voordat we de lunchpakketjes voor onderweg klaar moeten maken. Op 12 februari reizen we pas af naar Nieuwe Pekela. In de hoop dat het team nog bestaat, want na horen zeggen had men vandaag 9 (!) invallers mee en was het voor hen dus maar goed dat Damacota 2 vandaag een vrije zaterdag had. Voor ons was dat wat minder, maar daarover later meer. Wel werd uitgesproken dat men twijfels heeft of het seizoen op deze manier wel uitgespeeld kan worden. Laten we hopen dat we niet voor Jan met de korte achternaam onszelf helemaal naar de kl*te hebben gelopen deze middag.

 

Nieuwe Pekela, ontstaan na Oude Pekela en haar naam ontleend aan de rivier PekelA. In de 18e eeuw werd een Lutherse kerk gebouwd in het dorp. In de 18e eeuw komt ook de zeevaart richting Duitsland, Polen en de Baltische Landen op gang. In de 19e eeuw komt deze tot ongekende bloei en bevoeren Pekelder zeeschepen alle wereldzeeën. In 1810 werd Pekela gesplitst in Oude en Nieuwe Pekela, toen Nederland werd ingelijfd bij Frankrijk. Een stukje geschiedenis kan geen kwaad dacht ik.

 

Tegenwoordig kennen we Pekela vooral van het Powned-filmpje waarin men de straat op ging om te vragen of Pekela écht de slechtste gemeente van Nederland was. Termen als ‘Wel zegt dat?’ en ‘Dat binn’n onderzuik’n zeker?’ of ‘Dat vink jammer’ zijn bij vele bekend. Nooit gezien? Kijktip van de week op Youtube.

 

Tijdens het omkleden heerste er een gelaten sfeer in de kleedkamer. Of dit te maken had met de twijfelachtigheid of Andries wel kon spelen door knieproblemen of wellicht door het vorige verslag is een raadsel. Maar er waren weinig praatjes deze keer. En die praatjes zorgen er normaliter nu juist voor dat ik voldoende input heb voor een uitgebreid verslag van de middag. Dit keer hoorde ik alleen iemand klagen over de hoge gasprijzen en daar hield het wel mee op. De muziekkeuze van Bard is ook wel eens beter geweest en dus zocht men één voor één de groene mat op om de stramme spiertjes los te gaan gooien.

 

Als je dan ziet dat een tegenstander, net als vorige week, een serieuze en gezamenlijke warming-up doet, dan houden wij ons hart al vast. Die jongens hebben er zin in. En dat bleek ook wel, want vanaf de aftrap gooide men er direct de beuk in. Het is ook niet voor niets dat men Pekelders de bijnaam Pekelder Roegbainder geeft. De naam Roegbainders is ontstaan toen de omstreken van Pekela nog een groot veengebied was vol met "stiekels en kladdebozzen". Die bleven de veenarbeiders aan de broekspijpen hangen. Zodoende ontstond de naam roegbainders. Die zijn dus niet bang voor een stootje. De linksback, een look-a-like van Hendrikus Huisman (ook niet de meest gewenste tegenstander) was dan niet meer de jongste, maar die zat er zo bovenop dat Andries en Siebrand hem regelmatig in de nek hadden hangen. Heerlijk om te zien dat iemand op leeftijd nog zo fanatiek kan zijn. Maar dan heb ik ze wel het liefst in m’n eigen team rondlopen en niet bij de tegenstander.

 

Deze tegenstander had een paar talenten in de ploeg rondlopen die, net als vorige week bij Lycurgus 17, zo bij ons in het eerste elftal mee kunnen draaien. Niets ten nadele van onze gladiatoren in het eerste, maar het zegt wat over de tegenstand die we vorige week en deze week kregen. Even een balletje rustig aannamen, twee keer goedleggen en dan weer breed spelen is er tegenwoordig niet meer bij. En als zelfs Bardje Dekker zijn handen vol heeft aan een spits in de reserve zesde klasse, dan weten we voldoende. De term veteranenklasse kan, zoals het nu lijkt, definitief de prullenbak in. Nu maar hopen dat onze oude garde het leuk blijft vinden om wekelijks te spelen tegen jongens in plaats van mannen.

 

We hadden dus onze handen vol aan de Pekelders. Dan is het altijd fijn om twee beweeglijke spitsen voorin te hebben lopen. De ene (Siebrand) zag de ander (Andries) diep gaan en gaf een geweldige crossbal. En als je Andries één op één voor de keeper zet gaat ie er bijna altijd in. We stonden dus met 1-0 voor. Dat we dan ook nog op 2-0 kwamen door wederom een prima uitgespeelde aanval en dito samenwerking tussen dezelfde twee was mooi meegenomen. Desondanks konden we niet rustig achterover leunen, de gasten kregen ook behoorlijke mogelijkheden maar bleken iets minder scherp voor de goal.

 

Na de rust leek die scherpte er wel te zijn, want de stand werd al snel teruggebracht tot 2-1. Het ging er op lijken dat het billenknijpen ging worden om de zege over de streep te trekken. We bleven proberen op te bouwen, maar de rust die we normaal krijgen om de bal van voet naar voet te laten gaan kregen we niet.

 

De laatste man van Damacota was vooral druk met commentaar leveren op iedere beslissing van de prima fluitende arbiter. En dan had ie ook nog eens twee spitsen om zich heen lopen die hem het leven zuur probeerden te maken. Al leek het er op dat de tank Siebrand na de rust wat leeg begon te raken. Maar duikend in de historie van Pekel draait men zich niet om van een beetje werklust. Een bekende Pekelder was namelijk Kornelius Mennes Brouwer. Brouwer was een zoon van de landbouwer Menno Kornelius en Saaktje de Juis Brouwer. Hij was gehuwd met Jantje Franssens Nipperus, dochter van de rentenier Frans Franssens Nipperus en Hindriktje Koerts uit Veendam.

 

Brouwer heeft zijn hele leven in Nieuwe Pekela gewoond. Hij was aanvankelijk landbouwer van beroep (1819) in zijn woonplaats. Van 1828-1829 was hij lid van de gemeenteraad. In 1833 werd hij ook nog eens benoemd tot kapitein van de schutterij. In 1837 werd hij herbenoemd tot gemeenteraadslid. In 1853 werd hij eerst tot burgemeester en enige maanden later eveneens tot secretaris van Nieuwe Pekela benoemd. Wat zal die man het druk hebben gehad. In 1867 werd hij ontslagen als secretaris. Vijf jaar later, in 1872, volgde ook zijn ontslag als burgemeester.

 

De gelijkmaker hing eigenlijk in de lucht, want conditioneel zijn we nog niet op niveau. Gelukkig bleef Damacota slordig om gaan met de mogelijkheden en hadden wij weer een momentje waarop we Andries alleen richting de keeper konden laten gaan. U raadt het al: 3-1 met een prachtige lob.

 

Eigenlijk had het daarna 4-1 moeten worden toen Alfons opstoomde en de ingevallen Bansberg alleen voor de doelman kon zetten. Zijn voorzet miste echter precisie en daardoor bleef de marge slechts 2. Iedereen was in voorwaartse beweging en binnen no time stond Damacota voor ons doel om in de counter de 3-2 tegen de netten te prikken. Het werd nog een helskarwei om de drie punten in eigen huis te houden.

 

Zelf had ik de pijp ook wel leeg en keek zo af en toe naar de kant of Joe mijn vragende ogen om een wissel zou herkennen. Maar Joe was druk in gesprek met pa Ubbo ‘Doar gait dien heeg’ Freese. Hij leek daar wel goed te staan. En toen even later KW vriendelijk aan Joe verzocht om er weer in te komen dacht ik daar gaat m’n kans.

 

Toen ook nog eens de 3-3 vlak voor tijd viel leek de koek helemaal op. “Kom op jongens, nog aine” klonk het met Oost-Groningse tongval. Scheidsrechter van Leeuwen leek bij spelhervattingen de tijd stil te zetten, hij zal er toch niet nog eens 5 minuten bij trekken? Onze missie leek dan maar een puntje over de streep te trekken. De bal werd nog een keer naar voren geramd, weg is weg. Andries zag er wel wat in en toen de uitkomende doelman finaal over de bal trapte kon hij zo op een leeg doel af. Maar Driesje kennende moeten er dan eerst nog twee verdedigers uitgespeeld worden. En vervolgens nog even een balletje breed op Siebrand die met knikkende knieën de eer had om de winnende te scoren. En dat deed hij. Stedum 3 – Damacota 2: 4-3.

 

12 februari speelt Damacota 2 zelf ook een wedstrijd. Wellicht dat we dan tegen 9 dames aantreden. Ben je er dan ook weer bij Teddy?

 

Eerst wacht zaterdag de tweede ronde in de beker, uit tegen de Heracliden 3. Uw verslaggever laat deze wedstrijd even aan zich voorbij gaan. Boelie staat alvast in de startblokken om de pen ter hand te nemen. En Boelie, je hoeft me deze keer niet te appen waarom ik je goede reddingen niet heb benoemd in het verslag. Het hoeft ook niet elke week over jou te gaan toch?

 

Categories: None