Nieuws van v.v. Stedum

Weer een mooie dag in Steem

Posted by v.v. Stedum on February 11, 2019 at 10:00 AM

Gelukkig. We mogen weer. Na twee maanden verveling op de zaterdag eindelijk weer datgene doen waar we lol in hebben. Eindelijk elkaar weer zien na de nodige feestdagen, nieuwjaarsrecepties en andere verplichtingen die ons thuis werden opgedragen. Eindelijk thuis weer kunnen zeggen: “Nee zaterdag kan niet, want dan moet ik voetballen.” “Nu al weer?” “Nu pas zou je bedoelen!” Het lichaam gaf al wat signalen om alsjeblieft weer actief in beweging te komen. Uit het niets kwamen pijntjes tevoorschijn. Van overbelasting kon geen sprake zijn, want sinds de laatste wedstrijd tegen KRC (ik kijk daar nog steeds met een erg positief gevoel op terug) heb ik werkelijk geen sportiviteit meer ondernomen. In de kleedkamer bleek zaterdag gelukkig dat ik niet de enige was na wat rondvraag.


’s Ochtends wakker worden met het idee dat je ’s middags weer mag voetballen is toch heel anders dan de stad in gaan bijvoorbeeld. De schuur in om je voetbaltas te zoeken. Waarschijnlijk zitten de voetbalschoenen er nog in zoals je ze na de laatste wedstrijd in de plastic tas weg hebt gestopt. In mijn geval nat, modder uit Kantens en hier en daar begon de schimmel al wat op te treden. Maar in ieder geval nog soepel genoeg om deze om de voeten te krijgen. Ik kon nog net zien dat ze oorspronkelijk overwegend geel waren.


Eenmaal aangekomen op het sportpark leek het alsof we geen winterstop hadden gehad. De sfeer zat er direct goed in, al was het vertrouwen in een goede afloop deze middag nog wat gematigd. Weinig trainingsarbeid, slechte weersomstandigheden en een veteranenelftal moet eerst maar weer eens op gang zien te komen. De bandages en smeerseltjes waren vertrouwd gezicht. Gedurende de winterstop was er via crowdfunding een nieuw geluidssysteem aangeschaft, welke in beheer was van Bard. Maar Bard heeft de gewoonte om standaard 15 minuten voor het eerste fluitsignaal te arriveren. Dus van opzwepende deuntjes was vooraf geen sprake, wellicht een motivatie om eens wat eerder te komen Dekker. Dan mis je ook de schunnige kleedkamerverhalen niet.


Vandaag was DVC Appingedam te gast. De allereerste competitiewedstrijd werd bij hen gespeeld en dat was een veelbelovend duel. Want het was een tikkie-takka wedstrijd op kelderklasse niveau op het overigens prachtige kunstgrasveld aldaar. Hoe anders waren de omstandigheden nu. Een snoeiharde wind, waar ik normaliter voor binnen blijf, en een veld waar hier en daar niet veel gras meer op stond. Het kon wel eens een onvoorspelbare middag worden, waar niet alleen kwaliteit de boventoon ging voeren. Maar vooral: wie gaat het beste met de omstandigheden om?


Alfons was vandaag weer terug van weg geweest. Waarschijnlijk hoorde hij alle loftuitingen van Hovius iedere maandagochtend bij de koffiemachine. En ja, dan begint het toch weer te kriebelen. Op de vraag van Noorman (Wie is Alfons dan?) werd geantwoord: “Dei is net zo aignwies als die, moar din nog wat aarger”. Onze, van Albanese afkomst, linksback zag er nog afgetraind uit en mocht direct in de basis beginnen. Waarschijnlijk de hele week koffie gehaald voor Hovius en dan is onze kleine grote generaal niet te beroerd om een basisplaats toe te dichten. De cevapcici, een vleesgerecht wat over de hele Balkan bekend is, heeft Alfons niet dikker gemaakt, zonder ook maar één wedstrijd in de benen. Soms ligt dit ook wel in de schappen van de Lidl, een aanrader.


De selectie bestond uit 15 spelers. Van Zanten stond ook op de website als 16e speler, maar kon helaas niet aanwezig zijn. Anders was de gehele selectie compleet geweest. Hergen werd door de aanwezigheid van Alfons naar de spitspositie verbannen. Hij zat voor de winterstop tegen een rentree in Stedum 1 aan als linker vleugelverdediger en kan nu dus overnieuw beginnen met zijn comeback in het vlaggenschip.

 

Dan de wedstrijd. Zoals gezegd veel wind. Maar in tegenstelling tot vorig seizoen, toen we onder ongeveer dezelfde weersomstandigheden (iets kouder toen) in Delfzijl op de broek kregen, gingen we redelijk goed om met de harde wind. We hadden een overwicht en Harry hoefde de eerste helft niet in actie te komen. De tweede helft ook niet trouwens. Ferdi bracht voor rust de 1-0 op het scorebord, na een assist van (jawel) Alfons. Alfons ging op avontuur en ik hoorde Opa nog zeggen: “Speel die bal nou eens af!”. Maar Alfons hield stug vol. En na een prima pass op Koperdakje slikte Opa snel zijn woorden weer in. De rust werd zonder moeilijkheden bereikt.

 

In de pauze was er weinig animo om vanaf de bank plaats te nemen binnen de lijnen. “Het gait ja goud, loat ons moar mooi zitt’n.” “Dit is toch gain weer om te voetbal’n!” “Neffer tjains a winning team.” “Goa nog moar eem een kwartair zo deur jongens.” Het kwam allemaal voorbij. En toen zette Hovius de boel even weer op scherp: “Het is nog maar 1-0 jongens.” 


We hadden de thee nog maar net achter de kiezen of scheidsrechter De Vries (die een prima wedstrijd floot en vaker welkom is wat ons betreft) kwam ons weer ophalen. De tweede helft had eenzelfde spelbeeld. Wij de betere, genoeg kansjes maar alleen Andries wist te scoren. Het werd dus 2-0 zonder al te veel moeite. Wellicht dat de Damsters de kalkoen en nieuwjaarsrolletjes zich nog beter hebben laten smaken de afgelopen maanden. Geen hoogstaand duel, maar een degelijke 2-0 overwinning. Toch goed gekozen vrijdagavond om Harry in mijn “Coach van Stedum” opstelling te laten staan en Opa als verdediger toe te voegen. Aangezien de verwachtingen na KRC uit wel erg hoog zijn geworden heb ik mezelf maar uit de opstelling verwijderd. 


’s Avonds mochten we ons weer melden. Boelie organiseerde namelijk het jaarlijkse steengrilavondje in de kantine. Op de fiets vanuit Ten Boer. Gelukkig wel wind mee. Het werd weer een gezellige avond. En als je dan tussen Van Zanten, de gebroeders Swier en de voorzitter zit komen alle verhalen van weleer weer voorbij. “Hou old bist doe Mulder? Toun ik zo oalt was speulde ik nog in ’t eerste.” Nu ik dit verhaaltje type en mijn benen voel moet ik er niet aan denken. En het schijnt dat de huidige burgemeestersvrouw in het verleden avances had met één van de oudgedienden. We noemen in dit geval geen namen en rugnummers. 


Collie en Jacco waren er ook. Na de eerste seizoenshelft wedstrijdritme te hebben opgedaan zijn ze weer opgenomen in de eerste selectie, waardoor ik weer de benjamin van het gezelschap ben. Het eerste resultaat was niet hoopgevend, de nederlaag tegen Damacota was een feit. Blijven oefenen jongens. 


Nadat het enorm genieten was van de samenvattingen van Studio Sport (zie daarvoor de uitslagen op teletekstpagina 818 voor de ajacieden onder ons) werd de tocht richting Ten Boer weer ingezet. De accu had mooi een paar uurtjes liggen opladen en de wind was wat gaan liggen. Het was een mooie dag in Steem. 

Categories: None