HOME OF FOOTBALL 

  v.v. Stedum
Sportpark v.v. Stedum
Bedumerweg 6

9921 PL Stedum

Tel. : (0596) 551670
  

Nieuws van v.v. Stedum

Vanaf heden alleen nog maar pinnen in de kantine!
Let op: Zowel op de donderdagavond als zaterdagochtend en middag!

view:  full / summary

Geen seniorenvoetbal dit weekend

Posted by v.v. Stedum on December 2, 2021 at 4:05 AM

Nadat de KNVB deze week heeft besloten dat er komend weekend geen voetbal is voor de A-categorie heeft het bestuur van VV Stedum besloten dat ook de wedstrijden van het tweede en derde elftal komend weekend niet door gaan!


VV Stedum en Robert Benes gaan na drie seizoenen uit elkaar

Posted by v.v. Stedum on November 21, 2021 at 1:45 PM
STEDUM- Stedum trainer Robert Benes vertrekt aan het einde van het seizoen als hoofdtrainer bij vijfdeklasser v.v. Stedum.
De hoofdtrainer is momenteel bezig aan zijn derde seizoen als hoofdtrainer van Voetbalvereniging Stedum.

Robert Benes heeft afgelopen zaterdag na de 8-2 overwinning op Ezinge de spelersgroep ingelicht over zijn aanstaande vertrek bij de club, waar hij sinds de zomer van 2019 actief is. 

 

Dit seizoen kende Stedum een stroeve start. De Stedumers beginnen steeds beter te voetballen met twee overwinningen van de laatste drie gespeelde wedstrijden.

We wensen Robert en de selectie veel succes om er een mooi en succesvol seizoen van te maken!


Het bestuur van v.v. Stedum gaat nu rustig op zoek naar een volwaardig vervanger van de vertrekkende Robert Benes.



Corona maatregelen Kantine

Posted by v.v. Stedum on November 19, 2021 at 9:00 AM

Beste sportvrienden

 

Tot nader order hebben we als bestuur besloten om de kantine niet te openen.

Op de wedstrijddag is het voor sporters en begeleiders wel mogelijk om bij de toegangsdeur een bestelling te plaatsen.

Na de wedstrijd zal deze mogelijkheid er ook zijn.

Iedereen wordt gevraagd om na de wedstrijd het sportpark zo spoedig mogelijk te verlaten.

 

Laten we hopen dat deze maatregelen spoedig niet meer nodig zijn en we elkaar in de kantine weer kunnen ontmoeten.

 

Namens het bestuur,

Pieter Berend.

 

Corona Regels VV Stedum

Posted by v.v. Stedum on November 10, 2021 at 8:20 AM

Beste leden, vrijwilligers en bezoekers van VV Stedum,

Zoals bij iedereen wel bekend, is er een forse toename van het aantal Corona besmettingen en ziekenhuisopnames. Op donderdag en zaterdag geldt naast de basisregels ook onderstaande regel.

 

CoronaToegangsBewijs (CTB)

 

Iedereen vanaf 18 jaar die de kantine en/of de kleedkamer wil bezoeken, dient in het bezit te zijn van een van een “Coronatoegangsbewijs” (CTB) via een QR-code in de Corona Check App (of papieren versie) of een negatief testbewijs dat niet ouder is dan 24 uur (afkomstig vanuit een officiële testlocatie) met daarbij een geldig legitimatiebewijs. Dit wordt gecontroleerd voordat je de kantine en/of kleedkamer ingaat.


We doen een dringend beroep op alle leden, vrijwilligers en bezoekers om je aan de regels te houden. Houd rekening met elkaar! We moeten het samen doen!


Bestuur VV Stedum

Aangescherpte regels zaalvoetbal

Posted by v.v. Stedum on November 10, 2021 at 7:40 AM

Vanaf heden gelden voor spelers EN bezoekers tijdens zaalvoetbal van VV Stedum de onderstaande regels:

Alleen toegang als je één van de onderstaande bewijzen kunt aantonen:

  • Vactinatiebewijs 
  • Testbewijs
  • Herstelbewijs

Bal er uit! Bal er uit!

Posted by v.v. Stedum on November 3, 2021 at 4:30 AM

Het is weer tijd om in de pen te klimmen. Niet dat we de afgelopen weken niet in actie zijn gekomen, blijkbaar had Boelie geen zin en/of tijd om bij mijn afwezigheid een verslag te schrijven. Kan me er ook iets bij voorstellen, want iets schrijven na een overwinning gaat over het algemeen makkelijker af dan na een nederlaag. En een nederlaag waren we al zo’n 2 jaar niet meer tegen gekomen voordat dit seizoen begon. De laatste weken schijnt er na de wedstrijd regelmatig, onder het genot van en blikje HJ in de kleedkamer, gezegd te worden: “Snel vergeet’n dizze wedstried”. Wat is er nog over van deze kampioensploeg, die dankzij Covid-19 waarschijnlijk nooit meer kampioen zal worden. Want al kunnen we hier en daar nog niet zo goed met verliezen omgaan, realistisch kunnen we wel zijn na 4 gespeelde competitiewedstrijden: kampioen gaan we niet worden dit seizoen.

 

Afgelopen zaterdag, de laatste van oktober, stond de uitwedstrijd tegen de jonge honden van Bedum 7 op het programma. Voor het eerst dit seizoen een tegenstander die wél bij ons bekend was. Want de eerste wedstrijd van het vorige seizoen, het seizoen dat maar even duurde, werd ook in Bedum tegen deze ploeg gespeeld. Het was destijds allerminst gezellig binnen de lijnen, maar als je dan als stelletje ouwe lullen van het veld stapt met 3 punten in de knip heb je daar lak aan. Het was voor Bedum destijds waarschijnlijk het moment om te concluderen: wij horen nog lang niet in een veteranenklasse thuis. En weg waren ze. Wij 90 minuten voor de kat z’n viool meer gegeven dan ons lichaam aan kon en de drie zwaar bevochten punten direct weer kwijt.

 

Des te opvallend was dat we deze ploeg dus weer tegen kwamen. Maar gezien onze eerdere tegenstanders dit seizoen lijkt het er op dat de KNVB de ‘veteranenklasse’ definitief de nek om heeft gedraaid. Waar “vroeger” tegen leeftijdsgenoten, of in ieder geval 35+, werd gespeeld, spelen we nu tegen twintigers. En ze kunnen niet allemaal even goed voetballen, hard rennen kunnen ze wel. En dat is bij ons de laatste jaren wat minder geworden, dan druk ik me voorzichtig uit.

 

We waren helaas niet helemaal compleet op deze regenachtige speeldag. Siebrand zat óf in Italië in zijn chaletje óf was aan het oppassen omdat de vrouw ook wilde ballen óf had gewoon geen zin om tegen Bedum te voetballen. KW was ook niet van de partij, evenals Clown die een wedstrijd fluiten bij de JO19 boven een wedstrijdje achter zijn directe tegenstander aanrennen verkoos. Ik snap dat wel. Het wordt er voor sommigen van ons niet leuker op. Met mijn 38 jaar is het al lastig, wat moet je dan wel niet als 50- en 60-plusser wekelijks tegen die knapen? Gelukkig hadden we wat mankrachten bij de selectie gevoegd in de personen van Bas, Juan en Robert H. Vooral het loopvermogen van Juan kon wel eens een belangrijke schakel worden vandaag. Vol trots liet hij me nog even snel voor het eerste fluitsignaal zien dat hij tegenwoordig een signaaltje bij zich draagt in z’n voetbalschoen. Deze houdt bij hoeveel balcontacten hij heeft gehad, hoe hard hij gemiddeld schiet én hoeveel (kilo)meter hij tijdens een wedstrijd loopt. Zaterdag ’s avonds analyseert hij dit, liggend op de bank, om de volgende week nóg beter voor de dag te komen. Balen voor hem was dat hij als wissel begon.

 

Het veld was lekker drassig. Niet iedereen is fan van kunstgrasvelden, maar op zulke dagen als vandaag had een lekker dempend plastic matje niet misstaan. Is mijn mening dan. Ik had het thuisfront alvast ingelicht dat men niet hoefde te vragen of we gewonnen hadden. Want ergens in mijn achterhoofd had ik al het gevoel dat we vorig seizoen een beetje boven onszelf waren uitgestegen om deze ploeg op een nederlaag te trakteren. Echter gingen de eerste 20 minuten zo voortvarend dat er wat te halen viel. Datzelfde stemmetje zei “Is dit de koploper die ook van Lycurgus 17 won? De ploeg waarin potentieel eerste elftal spelers speelden?” Zo goed waren ze dus niet. Althans, de eerste 20 minuten deden we niet voor Bedum onder. We kregen ruimte en in één van de spaarzame aanvallen wisten we zelfs tot scoren te komen. Andries kan blijkbaar geen lelijke doelpunten meer maken en dat bleek ook vandaag maar weer. Een voorzet van Alfons werd door hem prachtig over de doelman heen gekopt en we stonden voor! Hier viel wat te halen!

 

Maar helaas. De thuisploeg zag in dat er wat moest veranderen en bracht wat versterking op het middenveld. Zoals het een heus jeugdelftal betreft wisselde men bij Bedum lekker door om er later in de wedstrijd weer in te komen. Lijkt me bij ons geen goed idee. De stramme spieren kunnen dat niet aan. Maar goed, de wedstrijd kantelde en van aanvallen kwam vervolgens weinig meer terecht. Bedum deelde wat speldenprikjes uit zonder direct heel gevaarlijk te worden. Maar helaas konden we de rust niet halen met een voorsprong. Een schot dat niet heel overtuigend leek werd door Joe nog nageroepen: “Laat maar.” Of dat de reden was dat Boelie maar moeizaam van de grond kwam of dat hij gewoon echt niet meer hoog kan springen (Boelie zal dat laatste tegenspreken vermoed ik, ik hoor het wel weer in een persoonlijk appje) was een raadsel. De bal daalde uiteindelijk het doel in en het gaf de thuisploeg weer hoop, want heel soepel verliep het niet bij de ploeg die tot deze wedstrijd ieder duel 8 keer het net gevonden had.

 

Even concluderend wat betreft de eerste helft: het was een stuk gezelliger dan vorig seizoen, we speelden een redelijke eerste 20 minuten maar kwamen op ons doelpunt na niet echt gevaarlijk voor de goal. En Bedum nam uiteindelijk het heft in handen, gesteund door fanatieke vrienden, papa’s en mama’s. En het moet gezegd, onze doelman pareerde nog een aantal inzetten met prima reflexen.

 

De tweede helft ging van start zonder Ferdi en dat is toch wel een aderlating. Ook zijn lichaam geeft blijkbaar wat signaaltjes van aftakeling af. Ik vroeg me al af of ik de enige dertiger was die hier last van had, nee dus. Robert H. kwam voor hem binnen de lijnen. Sik vond het ook welletjes geweest en liet zich vervangen door Bas. We waren nog maar net begonnen en ik hoorde Robert zeggen: “Wat een tempo”. Het viel inderdaad niet mee. We begonnen ook wel erg beroerd aan de tweede helft moet ik zeggen. Nadat Bedum direct een levensgrote kans werd aangeboden door weifelend optreden in onze verdediging, was het even daarna direct raak. Boelie kon een schot niet pareren en de achterstand was een feit.

 

Het was blijkbaar ook het moment dat er hier en daar bezig werd gegaan met randzaken. Na twee jaar ongeslagen en jaren langer bovenin meegedraaid te hebben lijkt dit een seizoen waarin we te maken gaan krijgen met tegenslagen. Daar kan een scheidsrechter niet zo veel aan doen, tenminste niet de scheidsrechter van afgelopen zaterdag. Want die floot een keurige wedstrijd. En dus ben ik voor ons allen op zoek gegaan naar wat theoretische hulpmiddelen. Want het is ook niet zomaar iets om onze droom om ná Corona alsnog kampioen te worden te zien vervagen.

 

Er is hoop. Als we maar willen leren met tegenslagen om te gaan. Want het is bewezen dat tegenslagen overwinnen goed is voor de lange termijn in de sport. Onderzoek in verschillende sporten suggereert dat degenen die veerkrachtig omgaan met tegenslag eerder de door hun gestelde doelen bereiken. Dus leren omgaan met verliezen zou kunnen betekenen dat we op de lange termijn vanzelf weer gaan winnen. Focus op controleerbare dingen en zoek steun in je sociale omgeving. Dus na thuiskomst even je gevoelens delen met de vrouw kan helemaal geen kwaad. Ligt er uiteraard wel aan in welke status je de kantine uit rolt. Want de derde helft moet te alle tijden gewoon doorgaan. En met een zatte kop huilend op de bank word je vast niet serieus genomen.

 

Focus je dus op controleerbare dingen. Daar was de 3-1 een bijzonder goed voorbeeld van. In plaats van focussen op zijn handen en voeten, focuste Boelie zich op de scheidsrechter en tegenstander. Het was wéér een voorbeeld dat wij mannen ons niet met twee zaken tegelijk bezig kunnen houden. “Bal er uit! Bal er uit!” In Sint Annen konden ze hem horen roepen. Wat was er gebeurd? Joe was naar de grond gegaan met wat fysieke problemen en ja, die komt nou niet zo 1,2,3 weer omhoog. Wat vervolgens gebeurde leverde vooral verbouwereerde medespelers op. Wat deed hij nu? Bal er uit nam hij wel heel erg letterlijk. Want een schotje van Bedum, nog zachter dan een gebruikelijke terugspeelbal, liet hij zonder pardon over de lijn lopen. Het jammerlijke was wel dat het de lijn tussen de palen betrof: 3-1. “Wat doe je nou?” vroeg ik nog. “Ze moeten die bal gewoon er uit trappen!” was zijn excuus. Maar laten we het positief bekijken, hier praten we jaren later nog over op feestjes en partijen en dat is ook wat waard.

 

Toen ook nog eens de 4-1 viel was het vooral zaak de schade te beperken, want in het strafschopgebied van Bedum waren we al een tijdje niet meer opgedoken. Andries en Joe werden vervangen door Opa en Juan. Hét moment voor Pluisje om zijn schoenen te laten spreken, maar daar was het helaas niet de wedstrijd voor. Of het door de wissels kwam valt moeilijk te bewijzen, maar we kwamen zowaar wat meer in de buurt van het vijandelijk doel. Dit terwijl het onze voorwaartsen, na de wissel van Andries, best wel aan wat snelheid ontbrak. Uit één van de spaarzame aanvallen dook Bas ineens voor het doel op en wist de 4-2 tegen de touwen te glijden. De stand was weer wat dragelijker geworden.

 

De irritaties liepen hier en daar op en dus begon de wedstrijd op die van vorig jaar te lijken. Verstand gebruiken is dan het advies, maar niet iedereen van zowel Bedum als ons kon dat combineren met het fanatisme om het beste er uit te halen deze middag. Dick D. was nog het slachtoffer van een ietwat trieste actie van de Bedumer numero 4 die met geel naar de kant werd verzonden.

 

In de ietwat kleine kleedkamer 6 likten we onze wonden. Ik hoorde nog iemand zeggen dat je van deze tegenstander 9 van de 10 keer verliest. Die ene overwinning was dus vorig jaar. Geen schande, de HJ smaakte goed, maar al met al was het een teleurstellende middag. Snel vergeten dacht ik, op een aantal momenten na uiteraard. Die zullen weer eeuwig bij blijven.

 

Zaterdag nieuwe ronde, nieuwe kansen. Meedhuizen 3 komt op bezoek. Met of zonder QR-code, dat is nog even de vraag.

 

 

Reanimatiecursus in Swaithoes

Posted by v.v. Stedum on October 29, 2021 at 7:45 AM

Geachte leden,

Voor eenieder die de reanimatiecursus/AED cursus heeft gedaan of voor het eerst wil doen biedt het Swaithoes op 3 woensdagavonden de reanimatie cursus aan.

De curus wordt gegeven door Cardio XL, net als de vorige keer en u leert of leert opnieuw alle handelingen, inclusief AED gebruik voor het bijstaan bij hartproblemen etc. Kan levensreddend zijn!! 


Data: 17-11, 24-11 en 15-12. Per avond max 16 cursisten, de aanvang is 19.00 uur. Onze leden kunnen deze keer niet gratis: de eigen bijdrage is nu 30,- euro en dat bedrag rekent u af op de cursusavond, contant! We hopen dat weer een flinke groep VV Stedumers zich opgeeft!

Opgave via 06-20051984 bij Karel Zuiderveld of via de mail, met voorkeur voor een datum of data: karel@swaithoes.nl. 


Dick Dijk, secretaris VV Stedum 



Stedum 3 bedwingt de Pekelder Roegbainders met hangen en wurgen.

Posted by v.v. Stedum on October 12, 2021 at 1:50 AM

Het was zaterdag 9 oktober. De maanden vliegen al weer voorbij, maar nu pas stond onze tweede competitiewedstrijd op het programma. Dit keer wederom een onbekende tegenstander voor ons. Zelf kon ik me nog herinneren ooit, in de tijd dat een aantal van ons nog in het eerste elftal speelde, een oefenwedstrijd gespeeld te hebben tegen de club die vandaag op bezoek kwam in Stedum: Damacota.

 

Het vierde elftal van de ploeg uit Nieuwe Pekela bleek in de afgelopen weken regelmatig wat dames binnen de gelederen te hebben, mocht men wat krap in de spelers zitten. De hele week werd dan ook reikhalzend uitgekeken of dat deze zaterdag ook het geval zal zijn. Het deed Hergen nog even twijfelen om (hij had reeds afgezegd voor deze middag) toch wel aanwezig te zijn. Onderzoek op de vrijdagavond leverde echter op dat Damacota 2 deze zaterdag vrij zou zijn. Het kon dus wel eens een zware middag worden, gezien de jonge koppies op voetbal.nl

 

Damacota komt uit Nieuwe Pekela. Voor zover ik mij kan heugen, ik kom nog maar net kijken in het derde, zal dit de verste uitwedstrijd worden die we in jaren gaan spelen. Gelukkig vandaag eerst een thuiswedstrijd tegen de blauw-witte brigade. De club draait al wat jaartje mee, het werd opgericht in 1948. Eerst was het de bedoeling om de club ‘Always Ready’ te noemen, maar dit voorstel werd uiteindelijk afgewezen. En dat kan ik me heel goed voorstellen. Ik zou mezelf ook niet aanmoedigend langs de lijn zien staan met “Pep mekaar nog eem op Always Ready!” In tweede instantie werd dus gekozen voor de naam Damacota, door de bedenkers samengesteld uit de beginletters van vier toenmalige lutherse (jeugd)verenigingen, te weten David, Maria, Concordia en Tabitha. Damacota klinkt ook veel lekkerder met Gronings accent dan Always Ready toch?

 

Gelukkig duurt het nog even voordat we de lunchpakketjes voor onderweg klaar moeten maken. Op 12 februari reizen we pas af naar Nieuwe Pekela. In de hoop dat het team nog bestaat, want na horen zeggen had men vandaag 9 (!) invallers mee en was het voor hen dus maar goed dat Damacota 2 vandaag een vrije zaterdag had. Voor ons was dat wat minder, maar daarover later meer. Wel werd uitgesproken dat men twijfels heeft of het seizoen op deze manier wel uitgespeeld kan worden. Laten we hopen dat we niet voor Jan met de korte achternaam onszelf helemaal naar de kl*te hebben gelopen deze middag.

 

Nieuwe Pekela, ontstaan na Oude Pekela en haar naam ontleend aan de rivier PekelA. In de 18e eeuw werd een Lutherse kerk gebouwd in het dorp. In de 18e eeuw komt ook de zeevaart richting Duitsland, Polen en de Baltische Landen op gang. In de 19e eeuw komt deze tot ongekende bloei en bevoeren Pekelder zeeschepen alle wereldzeeën. In 1810 werd Pekela gesplitst in Oude en Nieuwe Pekela, toen Nederland werd ingelijfd bij Frankrijk. Een stukje geschiedenis kan geen kwaad dacht ik.

 

Tegenwoordig kennen we Pekela vooral van het Powned-filmpje waarin men de straat op ging om te vragen of Pekela écht de slechtste gemeente van Nederland was. Termen als ‘Wel zegt dat?’ en ‘Dat binn’n onderzuik’n zeker?’ of ‘Dat vink jammer’ zijn bij vele bekend. Nooit gezien? Kijktip van de week op Youtube.

 

Tijdens het omkleden heerste er een gelaten sfeer in de kleedkamer. Of dit te maken had met de twijfelachtigheid of Andries wel kon spelen door knieproblemen of wellicht door het vorige verslag is een raadsel. Maar er waren weinig praatjes deze keer. En die praatjes zorgen er normaliter nu juist voor dat ik voldoende input heb voor een uitgebreid verslag van de middag. Dit keer hoorde ik alleen iemand klagen over de hoge gasprijzen en daar hield het wel mee op. De muziekkeuze van Bard is ook wel eens beter geweest en dus zocht men één voor één de groene mat op om de stramme spiertjes los te gaan gooien.

 

Als je dan ziet dat een tegenstander, net als vorige week, een serieuze en gezamenlijke warming-up doet, dan houden wij ons hart al vast. Die jongens hebben er zin in. En dat bleek ook wel, want vanaf de aftrap gooide men er direct de beuk in. Het is ook niet voor niets dat men Pekelders de bijnaam Pekelder Roegbainder geeft. De naam Roegbainders is ontstaan toen de omstreken van Pekela nog een groot veengebied was vol met "stiekels en kladdebozzen". Die bleven de veenarbeiders aan de broekspijpen hangen. Zodoende ontstond de naam roegbainders. Die zijn dus niet bang voor een stootje. De linksback, een look-a-like van Hendrikus Huisman (ook niet de meest gewenste tegenstander) was dan niet meer de jongste, maar die zat er zo bovenop dat Andries en Siebrand hem regelmatig in de nek hadden hangen. Heerlijk om te zien dat iemand op leeftijd nog zo fanatiek kan zijn. Maar dan heb ik ze wel het liefst in m’n eigen team rondlopen en niet bij de tegenstander.

 

Deze tegenstander had een paar talenten in de ploeg rondlopen die, net als vorige week bij Lycurgus 17, zo bij ons in het eerste elftal mee kunnen draaien. Niets ten nadele van onze gladiatoren in het eerste, maar het zegt wat over de tegenstand die we vorige week en deze week kregen. Even een balletje rustig aannamen, twee keer goedleggen en dan weer breed spelen is er tegenwoordig niet meer bij. En als zelfs Bardje Dekker zijn handen vol heeft aan een spits in de reserve zesde klasse, dan weten we voldoende. De term veteranenklasse kan, zoals het nu lijkt, definitief de prullenbak in. Nu maar hopen dat onze oude garde het leuk blijft vinden om wekelijks te spelen tegen jongens in plaats van mannen.

 

We hadden dus onze handen vol aan de Pekelders. Dan is het altijd fijn om twee beweeglijke spitsen voorin te hebben lopen. De ene (Siebrand) zag de ander (Andries) diep gaan en gaf een geweldige crossbal. En als je Andries één op één voor de keeper zet gaat ie er bijna altijd in. We stonden dus met 1-0 voor. Dat we dan ook nog op 2-0 kwamen door wederom een prima uitgespeelde aanval en dito samenwerking tussen dezelfde twee was mooi meegenomen. Desondanks konden we niet rustig achterover leunen, de gasten kregen ook behoorlijke mogelijkheden maar bleken iets minder scherp voor de goal.

 

Na de rust leek die scherpte er wel te zijn, want de stand werd al snel teruggebracht tot 2-1. Het ging er op lijken dat het billenknijpen ging worden om de zege over de streep te trekken. We bleven proberen op te bouwen, maar de rust die we normaal krijgen om de bal van voet naar voet te laten gaan kregen we niet.

 

De laatste man van Damacota was vooral druk met commentaar leveren op iedere beslissing van de prima fluitende arbiter. En dan had ie ook nog eens twee spitsen om zich heen lopen die hem het leven zuur probeerden te maken. Al leek het er op dat de tank Siebrand na de rust wat leeg begon te raken. Maar duikend in de historie van Pekel draait men zich niet om van een beetje werklust. Een bekende Pekelder was namelijk Kornelius Mennes Brouwer. Brouwer was een zoon van de landbouwer Menno Kornelius en Saaktje de Juis Brouwer. Hij was gehuwd met Jantje Franssens Nipperus, dochter van de rentenier Frans Franssens Nipperus en Hindriktje Koerts uit Veendam.

 

Brouwer heeft zijn hele leven in Nieuwe Pekela gewoond. Hij was aanvankelijk landbouwer van beroep (1819) in zijn woonplaats. Van 1828-1829 was hij lid van de gemeenteraad. In 1833 werd hij ook nog eens benoemd tot kapitein van de schutterij. In 1837 werd hij herbenoemd tot gemeenteraadslid. In 1853 werd hij eerst tot burgemeester en enige maanden later eveneens tot secretaris van Nieuwe Pekela benoemd. Wat zal die man het druk hebben gehad. In 1867 werd hij ontslagen als secretaris. Vijf jaar later, in 1872, volgde ook zijn ontslag als burgemeester.

 

De gelijkmaker hing eigenlijk in de lucht, want conditioneel zijn we nog niet op niveau. Gelukkig bleef Damacota slordig om gaan met de mogelijkheden en hadden wij weer een momentje waarop we Andries alleen richting de keeper konden laten gaan. U raadt het al: 3-1 met een prachtige lob.

 

Eigenlijk had het daarna 4-1 moeten worden toen Alfons opstoomde en de ingevallen Bansberg alleen voor de doelman kon zetten. Zijn voorzet miste echter precisie en daardoor bleef de marge slechts 2. Iedereen was in voorwaartse beweging en binnen no time stond Damacota voor ons doel om in de counter de 3-2 tegen de netten te prikken. Het werd nog een helskarwei om de drie punten in eigen huis te houden.

 

Zelf had ik de pijp ook wel leeg en keek zo af en toe naar de kant of Joe mijn vragende ogen om een wissel zou herkennen. Maar Joe was druk in gesprek met pa Ubbo ‘Doar gait dien heeg’ Freese. Hij leek daar wel goed te staan. En toen even later KW vriendelijk aan Joe verzocht om er weer in te komen dacht ik daar gaat m’n kans.

 

Toen ook nog eens de 3-3 vlak voor tijd viel leek de koek helemaal op. “Kom op jongens, nog aine” klonk het met Oost-Groningse tongval. Scheidsrechter van Leeuwen leek bij spelhervattingen de tijd stil te zetten, hij zal er toch niet nog eens 5 minuten bij trekken? Onze missie leek dan maar een puntje over de streep te trekken. De bal werd nog een keer naar voren geramd, weg is weg. Andries zag er wel wat in en toen de uitkomende doelman finaal over de bal trapte kon hij zo op een leeg doel af. Maar Driesje kennende moeten er dan eerst nog twee verdedigers uitgespeeld worden. En vervolgens nog even een balletje breed op Siebrand die met knikkende knieën de eer had om de winnende te scoren. En dat deed hij. Stedum 3 – Damacota 2: 4-3.

 

12 februari speelt Damacota 2 zelf ook een wedstrijd. Wellicht dat we dan tegen 9 dames aantreden. Ben je er dan ook weer bij Teddy?

 

Eerst wacht zaterdag de tweede ronde in de beker, uit tegen de Heracliden 3. Uw verslaggever laat deze wedstrijd even aan zich voorbij gaan. Boelie staat alvast in de startblokken om de pen ter hand te nemen. En Boelie, je hoeft me deze keer niet te appen waarom ik je goede reddingen niet heb benoemd in het verslag. Het hoeft ook niet elke week over jou te gaan toch?

 

Stedum 3 toont veerkracht als een matras.

Posted by v.v. Stedum on October 7, 2021 at 4:20 AM

Speelronde 4 was het. Na twee afzeggingen en tussendoor een vrij weekend mochten we dan eindelijk als een stel jonge koeien de wei in om het echie. Een competitie indeling die voor ons een behoorlijk aantal nieuwe gezichten kende en één daarvan was de tegenstander deze keer: Lycurgus 17. Zeventien? Ja, zeventien.

 

De hele donderdag en vrijdag hou je de app een beetje in de gaten. Tot nu toe is gebleken dat er in deze competitie 2 tot 3 wedstrijden worden gespeeld per zaterdag. Dus de kans dat een tegenstander af zegt is aanwezig. Dit keer niet gelukkig, dus werd afgereisd naar sportpark West-End te Groningen met 14 mannen die er zin in hadden.

 

Voordat de kleedkamer bereikt werd hadden we er al een halve marathon opzitten. Er moest namelijk gekleed worden in de kleedkamers van Club Brothers. Als je die naam zo hoort kun je denken aan een vage nachtclub, maar het bleek een korfbalvereniging te zijn. Volle kleedkamers waren het, maar er werd niet gemixt omgekleed. Dat was dan weer jammer.

 

Op het moment dat het merendeel zich in een tenue aan het hijsen was, ging daar ineens een telefoon. “Met Boelie”. Onze doelman werd, net voordat zijn telefoon in de ‘waardevolle spullen-zak’ zou verdwijnen gebeld. Boelie was nog niet gefocust op de wedstrijd, want ondanks dat we aangaven dat telefoneren zo kort voor een wedstrijd niet gebruikelijk was, zette hij het gesprek voort door uiteindelijk de beller te verwijzen naar Marjan. Die moest er ook maar wat van vinden.

 

‘’Was dat nou zo’n belangrijk telefoontje, dat je die nu nog moest opnemen?’’ werd gevraagd. ‘’Jazeker’’ zei Boelie. Wat bleek nou: Men had in huize de Sturler een nieuw matras gekregen en deze was toch niet helemaal naar volle tevredenheid. Op de vraag wat Boelie dan allemaal uitspookt op dat matras kunt u zich wel laten raden wat het antwoord was. “Natuurlijk gebruik ik dat matras niet alleen om op te slapen”. En: “Ik mag de 50 dan wel gepasseerd zijn, er wordt bij ons nog gewoon geneu……laten we het netjes houden.

 

Het omkleden ging verder en we togen naar veld 4 waar we op een prima bespeelbaar veld begonnen aan de warming-up. De tegenstander was wel even van een ander kaliber dan we de afgelopen jaren gewend waren. Toen hadden we met tegenstanders als GEO, de Fivel en NEC Delfzijl vooral mede-oude-knarren tegenover ons. Dit seizoen lijkt het er op dat we regelmatig tegenover jongens komen te staan die onze zoons en zelfs kleinzoons hadden kunnen zijn. Toen we het veld betraden zag je de gladiatoren van Lycurgus 17 dan ook al denken: deze 3 punten hebben we al in de pocket(vering).

 

De wedstrijd ving aan en al snel was duidelijk dat dit een zware dobber ging worden. Maar net als bij een goed matras werd elkaar goed ondersteuning geboden. Hier en daar was zo’n eerste wedstrijd nog wel even wennen, het was een prima temperatuurtje waardoor hier en daar spelers al begonnen te transpireren. Van een rustig begin was dus geen sprake. Mocht je daar ’s nachts ook last van hebben Boelie, dan adviseer ik je een goed geventileerd pochetveren matras welke, ondanks dat ie lekker zacht en comfortabel ligt, een stevige ondersteuning biedt.

 

Lycurgus zocht veelvuldig de aanval en kwam al vrij snel op een 1-0 voorsprong. Het was hét signaal voor ons om er nog even een tandje bij te zetten. KW probeerde dat wel heel letterlijk op zich te nemen, want het had niet veel gescheeld of hij had er één of meerdere tandjes opnieuw in kunnen laten zetten. Een botsing in het vijandelijk strafschopgebied leverde hem alsnog een behoorlijke bloedneus op. Helaas kon hij de wedstrijd niet uitspelen en was daar de rentree van Sebastiaan.

 

In plaats van de hele opstelling omgooien, een matras moet je namelijk ook zo af en toe eens omdraaien, werd er slechts op één positie gewisseld. Sebastiaan bestreek direct de linkerflank en gaf de voorassist op wat uiteindelijk het mooiste doelpunt van de middag zou worden. Andries wist tot scoren te komen met een halve omhaal en zo stond de stand weer gelijk.

 

Boelie werd vervolgens een paar keer op de proef gesteld en nogmaals bleek hoe groot het fanatisme bij de thuisploeg was toen hij zichtbaar een bal vast had en er toch nog op hem werd doorgetrapt. Wanneer je onze doelman dan ziet en hoort reageren denk je: koop alsjeblieft een traagschuimmatras, want zo’n matras zorgt voor een minimale druk op je lichaam en hierdoor worden niet alleen je spieren en gewrichten maar ook je vaten en zenuwen ontlast. Wellicht zorgt het er voor dat onze, verder prima keepende Boelie, wat meer ontspannen reageert in zulke situaties.

Helaas kregen we voor de rust, ondanks een aantal zeer goede kansen aan onze kant, nog twee doelpunten tegen. Bij beide doelpunten bleek maar weer eens even dat we nog niet helemaal op elkaar ingespeeld waren en we nog wel een tijdje nodig zijn om in topvorm te komen. Sommige matrassen hebben dat ook wanneer ze opgerold bij je bezorgd worden. Die hebben dan ook minimaal 24 uur nodig om te herstellen, dus daar houden we ons dan maar aan vast.

 

De thee in de pauze lieten we ons lekker smaken. Gert, inmiddels bijna net zo duur (of goedkoop) als mijzelf in “Coach van Stedum” (ligt dat aan mij of aan Gert?) kwam in het veld voor Dick D. Dick moest zichtbaar ook even wennen en kreeg de tijd om aan de kant even te acclimatiseren. Dat is trouwens ook een hele mooie eigenschap van een koudschuimmatras, het zorgt er namelijk voor dat de temperatuur van het slaapoppervlak verfrissend koel blijft, waardoor je optimaal geniet van ventilatie en vochtafvoer. Welk vocht bedoeld wordt weet ik niet en wordt ook niet benoemd bij BeterBed, dat is afhankelijk van de activiteiten die plaatsvinden op het betreffende matras.

 

We gingen op jacht naar de aansluitingstreffer en die hing ook best in de lucht. Totdat Hergen in de ogen van de arbiter te opzichtig met twee handjes heeeeeeel zacht in de rug van zijn opponent drukte: strafschop tegen. Andries spoorde iedereen aan om scherp op de zestienmeterlijn te gaan staan, want je weet maar nooit. Zelf zocht hij rustig de middenlijn op, hij wist zelf ook waarschijnlijk wel dat ie wéér moest gaan aftrappen.

 

De aanloop was daar en wat er toen gebeurde had niemand voor ogen gehouden. Boelie dook alsof hij boven op Marjan dook op een matras met hoge veerkracht en stopte de strafschop. Dit hadden we in jaren niet meegemaakt en iedereen bleef dat ook vol verbazing en met open mond toekijken. Dat de rebound alsnog door een andere speler werd ingeschoten was helaas wel het vervolg. Deze zou echter ‘los’ hebben geroepen tegen zijn medespeler. De scheids had het niet opgemerkt en dus was Boelie er als de kippen bij om de scheidsrechter dat in woord en gebaar duidelijk te maken. Dat hij er niet met rood af hoefde was te danken aan het feit dat we de scheids wijs hadden gemaakt dat hij zogenaamd het syndroom van Gilles de la Tourette heeft. Boelie was weer gekalmeerd. Ik snapte zijn frustratie ook wel, een strafschop pakken doe je niet wekelijks. Van opwinding heeft Boelie zaterdagnacht waarschijnlijk niet op zijn buik kunnen slapen, maar gelukkig zijn er voldoende matrassen te vinden voor rug- en zijslapers.

 

4-1 achter dus. Kansloze missie. We hadden naast Hovius geen frisse krachten meer terwijl de tegenstander lekker door wisselde met 6 spelers langs de kant. Maar op de één of andere manier kwamen krachten boven drijven en werd de drukverdeling op Lycurgus groter en groter. Voor we het wisten stonden we weer gelijk door een keurig ingeschoten strafschop (goedmakertje van de scheids), Sieb en Andries. Het stond maar zo ineens 4-4 en Lycurgus leek het even kwijt.

 

Helaas voor ons vloeiden de krachten weg en zodoende kon men wederom zo dwars door onze verdediging huppelen. Op zulke momenten misten we de snelheid van Alfons en Bardje, die ons normaliter in zulke situaties uit de brand helpen met hun korte pootjes. Bij ons was de tank leeg en dat bleek ook wel op de manier waarop de 6-4 viel. Vol in de aanval was er geen mogelijkheid meer om terug te verdedigen en de wedstrijd leek gespeeld. In de tussentijd was Joe voor 10 minuutjes naar de kant gestuurd omdat hij slechts 10 seconden te laat zijn tackle inzette.

 

Er gloorde echter nog een sprankje hoop toen de Duitse verdediger van Lycurgus (internationaal gezelschap) in eigen doel kopte en zo toch nog een beetje spanning terug bracht. Toen de scheidsrechter eenmaal aangaf dat er nog 15 seconden te spelen waren was de hoop op een gelijkmaker direct weer verdwenen.

 

Onze eerste nederlaag in 2 jaar tijd. Het was even wennen bij thuiskomst. Op de vraag “En, hoeveel hebben jullie nu weer gewonnen?” moest ik negatief antwoorden. Zelfs zij waren het niet meer gewend. Het is trouwens maar de vraag hoe Boelie thuis is gekomen. Door alle hectiek van het regelen van een matras waarop hij en Marjan weer wilde nachten kunnen beleven was hij zijn fietssleutel vergeten in de kleedkamer te Groningen. Beetje jammer voor hem was dat hij daar in Stedum pas achter kwam. Het schijnt dat de voorzitter vervolgens zijn fiets heeft aangeboden en Boelie alsnog de nacht met Marjan op hun matras heeft kunnen doorbrengen.

 

De eerste wedstrijd zit er op. Zaterdag komt Damacota op bezoek. Die ploeg schijnt zelfs dames in het team te hebben op het moment dat ze wat krap in de selectiespelers zitten. Volgens mij hebben we inmiddels geen vrijgezellen meer in ons team, het matras kan dus thuis blijven. Tot dan!

 

 

ST3: Ritme

Posted by v.v. Stedum on September 13, 2021 at 5:45 AM

Even weer in het ritme komen. Niet alleen binnen de lijnen, dat gaat zeker nog een tijdje duren. Maar dat er na een wedstrijd ook weer een verslagje wordt verwacht, dat was even weer wennen. Dus een beetje aan de late kant (op moment van schrijven staat het weekend weer voor de deur), maar onze belevenissen tijdens en na onze allereerste (beker)wedstrijd van het seizoen '21-'22 willen we u niet onthouden.

Dat was lang geleden zeg. Een aantal gezichten lieten zich zo af en toe op de training zien. Nou ja training, partijtje om daarna aan het bier te gaan. Maar het voelde heerlijk om, onder een heerlijk nazomer zonnetje op de fiets te stappen richting Steem. En eindelijk weer alle voetbalvrienden te zien. Want het was al zo'n jaar geleden dat we de wedstrijdspanning, kleedkamerhumor en kratje bier na de wedstrijd hadden meegemaakt. Een jaar. Het voelde eigenlijk nog veel langer. Want ondanks dat de zaterdagmiddagen in het winkelcentrum, pretpark of zwembad ook best gezellig waren, tegen een zaterdagmiddag op het voetbalveld kan niks op.

Helaas waren een aantal spelers verhinderd deze middag, maar het deed me goed om vooral de oude rotten weer te zien. Waar de meeste mensen na hun 60e langzaamaan beginnen na te denken over een aanleunwoning, hebben wij er een paar tussen lopen die gewoon weer even komen voetballen. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, maar wat een respect heb ik voor deze kerels. Een jaar geen wedstrijd, trainen was lange tijd zelfs niet mogelijk. Ik zag al enorm tegen de zondagmorgen op, wat moesten deze mannen dan wel niet?

Op transfergebied is er niet zo heel veel gebeurd, maar toch heeft het technisch duo Hovius/Nieborg een aantal mutaties moeten doorvoeren. Hans Noorman besloot het geel-zwart niet langer aan te trekken en dus moesten we de transfermarkt op. Gert Hovenga krijgt nu de tijd om zich op te trainen en zodoende pogen ons niveau te bereiken. Welkom Gert, ik zal proberen je een beetje te sparen in de komende verslagen. Verder heeft zaakwaarnemer De Sturler verzocht om Sebastiaan v.d. Berg weer toe te laten aan de groepsapp. Sebastiaan heeft ons team eerder vertegenwoordigd, maar gaf er op den duur snel weer de brui aan. Hopelijk gaat hij nu onze geel-zwarte plunje nu wat langer dragen. Het gerucht gaat dat we Siebrand dit jaar niet veel gaan zien omdat zijn vrouw ook voetbalt en er niemand op de kinderen kan passen. Die emancipatie was al niet meer tegen te houden, maar dit gaat verdorie wel erg ver. Hoe durft ze? Siebrand is van ons. Gelukkig heeft Hovius aangeboden om de kinderen in de dug out te vermaken en te voorzien van limonade met snoep. Tot zeer binnenkort dus Sieb. Je kunt altijd nog de banden van de caravan van pa en moe Dijkema lek steken, waardoor hun weekendje weg toch geen doorgang kan vinden en er toch nog een oppas is.

Eigenlijk was alles al snel weer als vanouds. Verzamelen bij de kantine, sjokkend naar de tribune om daar om te kleden. Bard gooit de muziek aan met direct wat nieuwe hits. Iemand verdeelt de shirts door de rugnummers één voor één op te noemen, de smeerseltjes zijn waarschijnlijk al over de datum en sommige voetbaltassen bevatten nog etenswaren die beter niet meer genuttigd konden worden. Een warming-up die niet al te uitgebreid plaatsvindt, voordat arbiter, voorzitter en tevens boer P.B. Slager het veld betreedt met twee grensrechtervlaggen. Hovius, pas net de kleedkamer uit, roept iedereen nog even bij zich voor de opstelling. Een tactisch praatje is dit keer niet nodig, alleen het advies om, na een jaar stilstand, vooral wat rustig aan te beginnen. Maar ondanks onze hoge gemiddelde leeftijd is van een rustig begin geen sprake.

Noordpool 3, de tegenstander van vandaag, had er al 2 oefenwedstrijden op zitten. Het leek er op dat deze ploeg wel lekker mee wilde voetballen en er ontstond direct een aantrekkelijk potje. Ik wil eigenlijk niet te veel uitwijden over de gebeurtenissen tijdens de wedstrijd, want dat was eigenlijk bijzaak en het schakelprogramma op ESPN begint nu. Ik voer het schrijftempo dus even iets op. We kunnen concluderen dat er conditioneel nog wel wat winst valt te behalen, we weten elkaar nog aardig te vinden binnen de lijnen en als we het gehele seizoen zo effectief zijn als deze middag, dan kon het wel weer eens een mooi seizoen worden. Er volgden werkelijk een aantal prachtige doelpunten van Andries, Ferdi en gastspeler Johan (en eentje van de gasten mocht er ook zijn) en uiteindelijk wonnen we deze bekerwedstrijd met 7-2. Dat was eigenlijk niet de bedoeling, de volgende bekerronde bereiken. Maar goed, het scheelt weer een zaterdagje winkelen met de vrouw.

Na afloop betrad het vlaggenschip van onze v.v. het veld om aan te treden tegen Mamio. Slechte herinneringen aan die tegenstander (duik maar even in de archiven van de verslagen, dat scheelt uitleg). De zon was er lekker bij, het strand bij de kantine lag er uitnodigend bij en dus was een prachtige derde helft het gevolg. Het bier vloeide rijkelijk, er werd gelachen, gezongen en op den duur zelfs gedanst. Genieten was het. Op zo'n moment denk je dan aan Siebrand. Ik mis hem.

Morgen geen wedstrijd. Dat is dan wel weer balen. Mogen we weer voor het echie, is de wedstrijd uitgesteld omdat beide ploegen wat krap in de spelers zitten. In het ritme komen duurt dus nog wat langer. We melden ons wel weer wanneer er weer wat te melden is. Maak er een mooi seizoen van met z'n allen bij ons mooie cluppie. Hurrie up! Stedum hup!

 

Spaar mee voor VV Stedum bij de Plusmarkt!

Posted by v.v. Stedum on September 9, 2021 at 4:20 AM
Van zondag 5 september t/m zaterdag 13 november 2021 ontvangen klanten van PLUS een sponsorpunt bij elke € 10,- aan boodschappen en bij geselecteerde actieproducten.

Dit is een voucher met een unieke code.

Wij hebben de voetbalclub aangemeld bij PLUS-Tuitman in Middelstum voor deze spaaractie.

Via de website plus.nl/sponsorpunten kunnen deze sponsorpunten worden geactiveerd en toegekend aan een deelnemende vereniging naar keuze.

Lukt het niet om de punten online te activeren? Geen probleem! Dan kan je de vouchers inleveren bij Dini Smit aan de Bedumerweg 60 te Stedum!




Speeldagenkalender seizoen 2021 - 2022

Posted by v.v. Stedum on July 23, 2021 at 5:00 AM

De speeldagenkalenders voor het amateurvoetbal van het seizoen 2021/’22 zijn bekend. De tweede en derde divisie van het amateurvoetbal beginnen komend seizoen in het weekeinde van 21 en 22 augustus 2021. De hoofdklasse mannen begint een weekend later op 28 en 29 augustus. De meeste reguliere competities gaan van start in het weekend van 25 en 26 september 2021.



Oud Stedumer Henk Klompien overleden

Posted by v.v. Stedum on June 17, 2021 at 3:15 AM
Op 8 juni is oud Stedumer en tevens oud lid van Voetbalvereniging Stedum Henk Klompioen overleden.
We wensen de familie Klompien veel sterkte de komende periode!

Voor de vv Stedum leden die Henk niet hebben gekend is het wel leuk om naar de site van Stichting Historisch Stedum te gaan, zoeken Henk Klompien, hier staan de foto’s met beschrijving. 
Namens Familie Klompien bedankt.

 




Andries de Vries: Voetballen met horten en stoten

Posted by v.v. Stedum on April 26, 2021 at 2:40 AM

lampen trainingsveld te koop

Posted by v.v. Stedum on April 5, 2021 at 3:35 PM

Geachte leden van vv Stedum, 

Na de vernieuwing van het trainingsveld zijn er ook nieuwe lampen aangelegd door de gemeente. Twee van de oude lampen kunnen we verkopen aan een geinteresseerde. Inmiddels hebben zich twee (bestuurs) leden gemeld die beide zo'n lamp zouden willen plaatsen op hun bedrijfsterrein. Nu vinden we als bestuur dat ook geinteresseerde leden zich kunnen melden en in dat geval zouden we willen loten. De geboden en redelijke prijs is 250 euro. Wanneer u in aanmerking wilt komen voor een lamp, dan verzoek ik u zich te melden vóór de bestuursvergadering van as. maandag 12 april. Op deze vergadering beslissen we wie de lamp (en) verwerven kan. 

Graag melden bij ondergetekende via hethogenoorden@planet.nl,  Dick Dijk, seceretaris. 

Hergen Balkema blijft altijd een Stedumer

Posted by v.v. Stedum on January 19, 2021 at 10:20 AM


Nieuwe sjaaltjes van v.v. Stedum

Posted by v.v. Stedum on January 23, 2020 at 3:20 AM

De nieuwe VV Stedum sjaals zijn binnen! 
Iedereen die zich heeft ingeschreven kan dit na betaling (€15,-) ophalen in de kantine!
Niet ingeschreven? Geen zorgen! Er zijn genoeg!



KNVB: seniorencompetities in amateurvoetbal niet hervat

Posted by v.v. Stedum on

De seniorencompetities (categorie A) in het amateurvoetbal worden dit seizoen niet meer hervat. Dat heeft de KNVB besloten naar aanleiding van de laatste maatregelen van het kabinet met betrekking tot de coronacrisis.

 

De A-categorie bestaat uit de standaardelftallen van de clubs in de tweede divisie tot en met de vijfde klasse. Voor de jeugd- en zaalcompetities in de categorie A blijven de opties nog open.


 

Geen promotie en degradatie

Het besluit van de KNVB houdt in dat er dit seizoen geen promotie en degradatie zal plaatsvinden. De indeling van het seizoen 2021/2022 gebeurt op basis van de indeling van het huidige seizoen.

 

De KNVB liet onlangs al weten dat het weekeinde van 10, 11 april als uiterste startdatum voor een vervolg van de seniorencompetities werd gehanteerd. In dat geval zouden de standaardelftallen wel een minimale voorbereidingsperiode met trainen zonder beperkingen moeten hebben.

 

Volgens de bond zou trainen zonder beperking in dat geval vanaf 10 maart mogelijk moeten zijn. Het kabinet heeft de beperkingen echter verlengd tot 16 maart. Daardoor vervalt de mogelijkheid om de competities te hervatten en bijvoorbeeld de eerste competitiehelft in een klasse uit te spelen.


 

De voetbalbond wil nu verder met de KNVB Regio Cup: regionale competities zonder promotie of degradatie. Dat kan echter pas als het kabinet dat toestaat.


Rss_feed