Nieuws van v.v. Stedum

Het wel en wee van Stedum 3

Posted by v.v. Stedum on March 27, 2018 at 2:20 AM

Zaterdagmiddag, 17 maart 2018. Ik struin het internet nog even over alvorens af te reizen naar Delfzijl. Onverwachts komt daar ineens het verslag van Stedum 3 – Corenos 3 tevoorschijn. Ik had het nog niet gelezen. “Stedum 3 blijft op kampioenskoers.” Het blijkt een wraakactie van Boelie te zijn. Boelie was gepikeerd dat Rene a.ka. Studrent eerder mocht invallen dan hemzelf. En dus besloot Boelie om de komende tegenstanders van Stedum 3 maar even op scherp te zetten. Na 8 gespeelde wedstrijden al over een kampioenschap spreken doen ze nog niet eens in onze hoofdstad. En dus zullen de overige 12 wedstrijden die nog zouden volgen getergde tegenstanders opleveren. Boelie, bedankt!


Op 17 maart stond de uitwedstrijd tegen NEC Delfzijl 8 op het programma. Iedereen zal wel gedacht hebben: na de eerste nederlaag volgt geen verslag. Hierbij toch nog even een korte terugblik op de zaterdagmiddag, welke weinig met voetbal te maken had. Allereerst natuurlijk een getergde tegenstander (dankzij het verslag “Stedum 3 blijft op kampioenskoers”;), weersomstandigheden die de gemiddelde 50-plusser binnen houdt om naar een WK allround te kijken en een selectie zonder ervaren doelman. Gelukkig wilde Wim tussen de palen plaatsnemen om te verkleumen. Een eerste helft waar Stedum de bovenliggende partij was, maar waar de score in evenwicht bleef door een doelpunt van de thuisploeg die bijna letterlijk uit de lucht viel. De tweede helft dan. NEC rook bloed. Gesteund door de wind. Het was niet voor niets de tegenstander die tot nu toe een puntje van ons wist af te snoepen. Wim hielp een handje mee en de wind hielp een handje tegen zullen we maar zeggen. Eindstand 3-1 in het voordeel van de Havenkanters. “Stedum weer met beide benen op de grond” zou Boelie hebben geschreven als hij aanwezig was geweest.


Een week later, 24 maart. Weer een uitwedstrijd. DVC Appingedam 6 is de volgende getergde tegenstander. Maar gelukkig nu met betere weersomstandigheden en Wim in de spits. Want Boelie voelde geen wrok meer naar aanleiding van het wisselbeleid van Hovius/Nieborg en gaf zijn positie in het tweede op om met het derde af te reizen. Harry meldde zich ’s morgens namelijk af met rugklachten, waardoor iedereen toch een beetje huiverig was met het idee dat Wim weer tussen de palen plaats ging nemen. Wim mocht gelukkig in de spits. Voetballen met mannen die ik als klein jochie vanaf de tribune mocht aanschouwen blijft mooi. Ben ik zo snel oud geworden of lijken zij nog jong? Alleen de kilootjes hebben hun werk gedaan bij een aantal. Maar het voetbal zit er nog steeds in.


Zonder warming-up (de kleedkamer was 10 minuten voor aanvang pas leeg) werd jacht gezet op een snelle voorsprong. Maar het was de tegenstander die de eerste kansen kreeg. Boelie stond zijn mannetje. Zelf kregen we ook wat mogelijkheden. De grootste voor mijzelf, maar koppen is nooit een sterk punt geweest. En ik ben de benjamin van dit elftal, dus heb nog een hoop te leren. Aan de voorzet van Klaas lag het niet.


Het was trouwens ook de week van afscheid. Want Tony, dit seizoen alleen aanwezig op de groepsapp, kondigde per direct zijn afscheid aan omdat hij het op zaterdag niet meer kan bezetten. Hopelijk denkt hij er nog even over na, want in april spelen we bijna iedere dinsdag. Lekker man, in het voorjaarszonnetje nog even een paar keer die Haagse bluf tentoonstellen (die we dankzij Boelie nu allemaal over ons heen hebben). En anders lijkt het me mooi om nog één keer te gaan pingpongen in Delfzijl en het verhaal van de energiemaatschappij (of was het het waterbedrijf?) aan te horen, welke er niets van geloofde dat Tony de meterstand “0” door gaf. “Dan kom je toch effe zelluf kijkuh? Wat velen ook niet weten is dat Tony de bedenker is van mijn bijnaam (en later artiestennaam) Vlieg. Hoe dan ook, het zou mooi zijn om nog één keer een balletje te gaan trappen. Joe, app jij deze smeekbede nog één keer door?


De wedstrijd kabbelde voort, we waren beter en wisten dan toch op voorsprong te komen. Alfons wist met een voorzet op maat mijn hoofd te bereiken. Ogen nog een keer dicht en op hoop van zegen dat de bal er nu wel in ging. Tot grote opluchting, voornamelijk van mijzelf, belandde de bal tegen de touwen. Acht jaar na Viboa 5 – Stedum 2 weer eens met de kop gescoord (het eigen doelpunt in de gelederen van Omlandia 3 vorig seizoen niet meegerekend, ja jongens ik was daar nóg minder in vorm). Boelie bracht nog met een geweldige save redding en voorkwam de gelijkmaker. We dachten even later op 0-2 te komen, nadat Klaas wist te scoren. Maar Klaas Willem tikte de bal (die volgens hemzelf de lijn al was gepasseerd) nog even aan. KW gaf voorafgaand namelijk aan altijd te scoren in Appingedam en wilde deze traditie voortzetten, dus er heerst nog steeds twijfel of de bal de lijn daadwerkelijk was gepasseerd. Buitenspel gaf de grensrechter daarom aan, de scheidsrechter ging na overleg mee in dit besluit. Vervolgens leek ons sterrenensemble te veranderen in een huisvrouwenclubje, want op elkaar en op de scheidsrechter werd nogal gemekkerd. Het ligt in de lijn der verwachtingen dat een aantal spelers aanstaande zaterdag met ducktape op de mond ten tonele verschijnt.


De rust werd met een kleine voorsprong bereikt. Dick, begonnen als wissel, nam het woord door iedereen streng toe te spreken. Mond dicht tegen elkaar en tegen de arbiter was het devies. Klaas werd even een kwartiertje rust gegund, Andries kwam in de spits naast Wim. Dick stationeerde zichzelf even later op het middenveld ten koste van Clown, waarna Klaas ook weer mocht opdraven. Wim nam naast Clown plaats op de bank, de koek was op. Dick stond nog maar koud in het veld en kreeg vervolgens, wegens commentaar op de leiding, een vrije trap tegen. Hét bewijs dat er een verschil in beleving is binnen óf buiten de lijnen blijkt maar weer. Mondje dicht leider, de volgende keer. Bard kreeg een bloedneus geslagen na een sprintduel, de scheidsrechter vond het niets. En toen Boelie een trap kreeg ten koste van de 1-1 leek Stedum 3 rijp voor de slacht. Boelie appelleerde voor een vrije trap, maar het moet gezegd: beter vol een duel aan gaan dan half helpt ook. Ook Boelie moet nog leren.


Gelukkig nam geel-zwart weer de overhand. Andries scoorde bekeken de 1-2 en even later strafte Klaas een fout van de thuisploeg hard af. De eindstand werd bepaald op 1-3. Terecht. Andries doet goede zaken als MVP in het klassement van “Coach van Stedum”. Ik hoop het vertrouwen van die ene persoon die mij heeft opgesteld de komende weken ook terug te betalen. En Siebrand, ik weet dat ik beloofd heb om een keer op dinsdag te komen trainen. Maar gezien het vertoonde eigen spel wil ik eerst nog wat verbetering aanbrengen, alvorens de hoofdtrainer kennis te laten maken met mijn skills.


Zaterdag ben ik er niet. Boelie, schrijf jij het verslag? Zet er maar in dat wij geen kampioenschap nodig zijn om een feestje te vieren ofzo. En dat jij, zoals altijd, een goeie pot speelde.

Categories: None